Ang Pahayagan

OPINYON: PAGLAGO PARA KANINO? SA LIKOD NG TIWALA NG MGA INVESTOR

Sa gitna ng balitang nananatiling “tiwala” ang mga investor sa Pilipinas kahit may “negative outlook” ang Fitch Ratings, isang mahalagang tanong ang dapat harapin: para kanino ba ang pagtaas na ito?

Madaling basahin ang mga ulat—5.6% na paglago ng GDP, bilyun-bilyong dolyar na foreign investments, at kontroladong inflation. Mga numerong kayang unawain ng ekonomista at policy makers. Ngunit sa karaniwang Pilipino—ang manggagawa, magsasaka, at mangingisda—tila nananatiling abstrakto ang mga ito. Hindi ito nasasalat sa hapag-kainan, sa sahod na sapat sana, o sa presyo ng bilihin na patuloy na sumasagad sa bulsa.

Kung susuriin, ang pagtaas ng kumpiyansa ng investor ay kadalasang nakabatay sa kakayahan ng bansa na magbigay ng kita—sa malalaking proyekto, sa murang lakas-paggawa, at sa patuloy na pagkonsumo. Ngunit hindi awtomatikong nangangahulugan ito ng pantay na benepisyo. Habang lumalaki ang ekonomiya, nananatili ang hamon: bakit hindi sabay-sabay umaangat ang buhay ng lahat?

Ayon sa datos, nananatiling mababa ang sahod kumpara sa tumataas na cost of living. Ang agricultural sector, na bumubuhay sa milyun-milyong Pilipino, ay patuloy na nahuhuli sa suporta at modernisasyon. Samantala, ang mga manggagawa ay nahaharap sa kontraktwalisasyon at kakulangan sa job security—mga usaping hindi nasasagot ng simpleng pagtaas ng GDP.

Dito nagiging mahalaga ang tanong ng distribusyon: saan napupunta ang paglago? Kung ang benepisyo ay umiikot lamang sa iilang sektor o negosyo, mananatiling malayo ang agwat ng mayaman at mahirap. Ang “tiwala” ng merkado ay hindi sapat na sukatan ng tunay na kalagayan ng lipunan.

Hindi masama ang pagpasok ng investments. Sa katunayan, mahalaga ito para sa paglikha ng trabaho at pag-unlad ng ekonomiya. Ngunit kung ang mga patakaran ay hindi nakatuon sa inklusibong paglago—kung saan ang benepisyo ay umaabot hanggang sa pinakailalim—mananatiling papel lamang ang progreso.

Sa huli, ang tunay na sukatan ng pag-unlad ay hindi lamang kung gaano kalaki ang ekonomiya, kundi kung gaano karami ang nakikinabang dito. Hangga’t hindi ito nararamdaman ng nakararami, mananatiling bukas ang tanong: kanino nga ba talaga ang pagtaas?

Leave a comment