Ang Pahayagan

ANG JOB ORDER, INTELEGENCE FUND AT BIGLAAN TERMINASYON SA TRABAHO

Sa usapin ng biglaang pagtanggal sa mga Job Order (JO) workers sa munisipyo, mahalagang linawin ang mga hindi kanais-nais ngunit umiiral na realidad: mahina ang ligal na laban ng mga tinanggal, lalo na kung wala silang pinirmahang kontrata at walang item o plantilla position.

Sa ilalim ng umiiral na patakaran, ang Job Order ay itinuturing na short-term engagement—karaniwang hindi lalampas sa anim (6) na buwan. Wala itong employer-employee relationship, walang security of tenure, at maaaring tapusin anumang oras depende sa pangangailangan ng opisina.

Sa puntong ito, malinaw na may batayan ang administrasyon sa aspektong legal. Ngunit dito nagsisimula ang mas malalim na mga katanungan.

JO NA PANG- MATAGALAN? ISANG SISTEMANG BALUKTOT.

Kung ang JO ay idinisenyo bilang pansamantala, bakit may mga JO workers na umabot ng maraming taon sa serbisyo? Bakit may mga indibidwal na halos dekada nang nagtatrabaho sa munisipyo ngunit nananatiling “temporary” sa papel?

Ito ang ugat ng problema—ang maling paggamit ng Job Order system. Ginawang permanenteng solusyon ang pansamantalang trabaho. Ginawang murang lakas-paggawa ang mga taong araw-araw na nagsisilbi sa bayan, ngunit walang katiyakan sa kinabukasan.

INTELLIGENCE FUND: LIGAL NGUNIT KADUDADUDA

Mas lalong nagiging kontrobersyal ang usapin kung ang sahod ng ilan sa mga JO ay nanggagaling umano sa Intelligence Fund. Bagama’t may kapangyarihan ang nakaupong opisyal na gumamit nito, nagiging isyu ito kung:

Ginagamit ang Intel Fund bilang regular na pinanggagastos sa sahod

Nagiging justification ito upang humirit ng mas malaking Intel Fund sa susunod na taon

At ang mga JO mismo ay nagiging pruweba na “kinakailangan” ang dagdag pondo

LIgal man sa teknikal na aspeto, mapagdudahan ito sa usaping etikal at pampublikong pananagutan.

Tama ba ang Biglaang Pagtanggal?

Sa malamig na mata ng batas—oo, maaaring tama. Walang kontrata, walang item, at co-terminus ang serbisyo. Ngunit sa mata ng makatao at makatarungang pamamahala—ito ay malinaw na pagkukulang ng sistema.

Hindi kasalanan ng JO workers na sila’y nanatiling JO nang matagal. Hindi nila kasalanan na pinakinabangan ang kanilang serbisyo sa loob ng maraming taon nang walang malinaw na landas tungo sa regularisasyon.

Ang isyu ay hindi lamang kung lIgal ang pagtanggal, kundi kung makatarungan ba ang sistemang nagpanatili sa kanila sa ganitong kalagayan.

Kung may aral mang dapat pulutin dito, ito ay ang pangangailangang:

Ayusin ang polisiya sa Job Order engagements

Itigil ang pang-aabuso sa “temporary” labor

At gawing malinaw, makatao, at responsable ang paggamit ng pondo ng bayan

Dahil sa huli, ang paglilingkod sa gobyerno ay hindi dapat nakabatay lamang sa teknikalidad ng batas, kundi sa diwa ng patas na serbisyo at dignidad ng manggagawa.